Hey iedereen,

Vandaag is zaterdag dus ben ik thuis. Ik ben echt blij dat ik in het weekend naar huis mag, anders zou ik veel te veel heimwee hebben (niet dat ik dat nu niet heb hoor).
Er zijn weer wat vreemde dingen gebeurd op de afdeling in Kortenberg. Ik ken niet de exacte verhalen, maar ik geef hier wel een korte versie van wat ik weet. Gisteren is er iemand naar huis gegaan omdat het echt niet goed met haar ging sinds ze in opname is. Wat er gebeurd is weet ik niet, maar ze komt normaal maandag weer terug. Iemand anders die er nog maar is sinds gisteren, is vandaag weer met ontslag gegaan omdat zijn vader op sterven ligt en hij van de verpleegkundigen niet naar huis mocht daarvoor. Dit maakt wel dat als hij terug wilt komen, de hele procedure opnieuw begint. Soms vraag ik mij echt af of de verplegers beseffen dat wij ook gewoon mensen zijn. Het is echt bizar hoe ze met ons omgaan. Maar ja… Blijkbaar zit de psychiatrie zo in elkaar. Gelukkig ben ik thuis op dit moment en kan ik hier tot rust komen. De frustraties blijven zich maar ophopen in mijn lichaam. Al die dingen die gebeuren en gezegd worden, echt vervelend. Zo onmenselijk dat ze met ons omgaan, precies of wij zijn geen mensen maar een paar geflipte dieren in een kooi.

Oké, genoeg voor vandaag. Ik denk dat ik in mijn bed ga kruipen.

Frustration,
Although quite painful at times,
Is a very positive and essential part of succes

Tot morgen

Xxx Winde

Zaterdag 02/02/’19

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *