Hey iedereen,

Ik weet het, ik heb net weer 2 dagen niks geschreven. Ik had een paar lastige dagen en daardoor had ik niet echt tijd om te schrijven. Vandaag wil ik jullie wel eventjes een update geven, want gisteren was nogal heftig.
Gisteren is overdag alles eigenlijk vrij normaal verlopen. Ik had mijn tussentijds evaluatiemoment dus dat was wel spannend. De groep en het team hebben dan besproken hoe ze zien dat ik vooruit ben gegaan aan de hand van de doelen die ik zelf heb opgesteld. Ze merken vooral dat een vrolijke meid ben die altijd alles goed wilt doen, maar ze weten dat er binnenin mij meer zit dan alleen dat blije. Ze merken ook, net als ik dit ook merk, dat ik het lastig vind om mijn emoties te laten zien in groep en hierover te praten. Ze hopen dat ik hier kan oefenen om dat toch meer te doen. Hopelijk lukt dit dan ook en helpt het mij om beter met emoties, angsten en stress om te gaan. Het is nog niet opgelost door te praten maar het helpt al wel om het uit je systeem te krijgen.
Ze merkten ook op dat ik heel erg eenzaam ben. Ik hou mensen, in hun ogen, op een bepaalde afstand om niet gekwetst te worden of anderen te kwetsen. Zelf merk ik niet op dat ik dit doe. Het is de eerste keer dat iemand dat tegen mij zegt.

Nu naar het heftige deel van gisteren: Ik ging een wandeling doen naar de ingang van het ziekenhuis en dan nog eventjes naar buiten gaan. Ik ben niet zo heel ver geraakt en als ik weer bijkwam lag ik op spoed met een infuus en helemaal versuft door medicatie dat ze me hadden gegeven. Nu ben ik daar nog steeds heel suf van. Dit vind ik niet zo prettig want ik heb het gevoel dat alles aan mij voorbij gaat en dat ik geen contact meer heb met mezelf en de buitenwereld.

Ook heb ik verplegers en dokters vaak horen zeggen, dat als ze iemand zagen stuipen ik aan het faken was en dat ze zich daar niks van moesten aantrekken. Erg eigenlijk hè dat zelfs dokters en verpleegkundigen hun patiënten niet eens serieus nemen.

Pfff…. Ik ben da echt beu dat ze zo doen tegen mij. Alsof ik voor mijn plezier op de grond buiten bewustzijn val… Het is niet dat ik in de psychiatrie ben opgenomen dat ik alsof doe hè. Mensen uit de psychiatrie zijn ook gewoon mensen en meestal sterkere mensen dan de mensen van buiten het ziekenhuis. Wij durven hulp te vragen als het niet gaat… Jullie?

Oké hierbij ga ik het houden voor vandaag. Ik moet nog een les voorbereiden ☻

Geniet van jullie avond

Xxx Winde

Woensdag 06/03/’19

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *