Tranen regenen uit mijn ogen op mijn gezicht

Ze rollen over mijn wangen naar de grond

Helemaal alleen

Zit ik hier, met tranen overal

Niemand in de buurt

De tranen blijven komen

Ze blijven stromen

Ik ben moe, mijn tranen zijn op

Dus ik doe mijn ogen toe

En slaap

Rust

Gedicht: Rust

2 gedachten over “Gedicht: Rust

  • 20 februari 2019 om 4:44 pm
    Permalink

    Misschien dankzij het schrijven van het gedicht en het posten op je blog iets minder alleen? Ik wens het je toe!
    Volhouden, Winde!

    #lichtopheteindevandelangetunnel

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *