Hey hey,

Vandaag was het een betere dag. Dit kwam doordat het zonnetje scheen. Voor de rest was het niet zo een goede dag. Het waren weer zware sessies. Vooral de psychomotorische groep was lastig. We kregen een opdracht waarbij veel lichamelijk contact nodig was en dit zag ik niet echt zitten. Niet dat ik de groep niet vertrouw, maar het was gewoon niet de juiste moment voor zo een opdracht. Na die opdracht ben ik een uurtje naar buiten geweest. Ik ben wat in het gras in het zonnetje gaan zitten. Als ik er een kwartiertje zat kwam er opeens een stagiaire van OTL voorbij gefietst. Zij is er bij komen zitten en we hebben gezellig gebabbeld. Dit heeft me echt deugd gedaan. Vreemd dat juist op het moment dat ik het nodig had, de juiste persoon passeert. Toeval?

Ik heb dan deze avond ook nog een bad genomen. Wow, ik heb hiervan genoten. Het was al veel te lang geleden dat ik nog echt zo een rust momentje voor mezelf heb gehad. Ik ben dus goed bezig met mijn doelstellingen.

Ook heb ik vandaag met mijn ambulante psychologe gebeld. Dit voelde heel goed. Ze heeft me geholpen om in te zien dat ik niet achteruit aan het gaan ben, zoals het voor mij aanvoelt. We kwamen tot de conclusie dat ik stil sta op deze moment. Je herstel gaat in stijgende lijn, maar af en toe is er een plateau waar je eventjes halt houdt om terug te blikken op de weg die je al hebt afgelegd. Het voelt voor mij dus als achteruit gaan, maar eigenlijk sta ik nu gewoon eventjes stil. Doordat ik de laatste tijd veel vooruit ben gegaan is het een raar gevoel om geen vooruitgang meer te zien.

Hopelijk lukt het om het positieve gevoel van deze avond te blijven vast houden tot morgen, zodat ook morgen een goede dag wordt.

Slaapwel iedereen

Xxx Winde

 

Dinsdag 26/02/’19

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *